เด็กที่มีความต้องการพิเศษ

กลุ่มเด็กที่ไม่สามารถพัฒนา ความสามารถ ได้เต็มตามศักยภาพที่มีอยู่ได้ด้วยวิธีการปกติ ตามธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็น การเลี้ยงดูตามปกติ หรือการเรียนการสอนตามปกติทั่วไป เนื่องจาก ข้อจำกัดบางประการที่มีอยู่ในตัวเด็กทางด้าน ร่างกาย สติปัญญา พฤติกรรม อารมณ์ หรือ สัมพันธภาพทางสังคม ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมี วิธีการพิเศษเพิ่มเติมจากการเรียนรู้ตามธรรมชาติ ของเด็ก เพื่อช่วยให้เด็กมีศักยภาพเต็มตามที่มีอยู่ได้

มีหลายมุมมองทางความคิดเกี่ยวกับแนวทางการดูแลเด็กพิเศษ ซึ่งไม่มีผิด ไม่มีถูก เพียงต้องมีการทบทวนความคิดอย่างเข้าใจ และพัฒนามุมมองเราเองให้ถูกต้องตามที่เห็นว่าควรเป็น

บางคนมองว่า "อย่าไปบังคับเด็กเลย สงสารเด็ก"
บางคนก็มองว่า " ทำไมไม่ฝึกเด็กล่ะ เดี๋ยวก็ทำอะไรไม่เป็นหรอก"
บางคนก็มองว่า " เด็กก็ทำได้แค่นี้ จะไปเอาอะไรมากมาย"
บางคนก็มองว่า "เดี๋ยวโตขึ้นก็ดีเอง อย่าไปกังวลเกินเหตุ"
บางคนก็มองว่า " ต้องทุ่มเทฝึกกระตุ้นเด็กให้เต็มที่เท่าที่มีแรงทำ"

แนวทางการดูแลเด็กพิเศษ ไม่ว่าจะไปในทิศทางใดก็ตาม ถ้าเริ่มต้นจากการดูแลด้วยความรัก แล้วค่อย ๆ พัฒนาด้วยความเข้าใจ ก็จะไปสู่จุดหมายปลายทางของการทำให้เด็ก มีการพัฒนาเต็มตามศักยภาพที่มีอยู่ได้ ไม่ยาก

การดูแลด้วยความรัก ก็คือสิ่งที่พ่อแม่ทุกคนมีอยู่ เต็มเปี่ยมอยู่แล้ว แต่ที่นำมาเน้นย้ำ เนื่องจากในความรักที่มี อยู่นี้ มักจะถูกบดบังด้วยความเครียด ความวิตกกังวล ความเบื่อหน่าย ความท้อแท้ และความรู้สึกอื่น ๆ อีก มากมาย ในบางช่วงเวลา ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดความรู้สึกต่าง ๆ ขึ้นมาได้ในการดูแล แต่จำเป็นต้องหาวิธีจัดการความรู้สึกต่าง ๆ อย่างเหมาะสมต่อไป